Ook wij werden getroffen door dergelijke emoties toen we vorige zomer ons bezonnen over toekomstige reisplannen. Ondanks – of misschien net dankzij – de betrekkelijk ongure zomer, rijpten deze plannen sneller dan verwacht. Het was duidelijk: op het moment dat windsurfmonitor Michel en zijn studiegenoot Aag hun wereldreis afsluiten met een 23-daags bezoek aan California zouden Jimmy en Alexis hen achterna reizen. Aldaar – per slot van rekening de wieg van de hedendaagse surfcultuur – zouden we technologie afzweren: Geen high performance shortboards met het gewicht van de betere weekendkrant; neen, old-school longboards van minstens 9-voet! Geen 200 megapixel camera met een boom van een telelens; neen, opa’s camera uit 1948 met een handvol ‘120’ filmpjes!

21 December was het eindelijk zover! Na de heugelijke hereniging in Santa Monica en een rustige ochtendwandeling naar Venice beach beslisten we onze 30-voet camper op te pikken. Meer dan een korte, edoch stressvolle, kennismaking met ons –schoolbus niet onwaardig – wegmonster hadden we niet nodig om onze trip noordwaarts in te zetten.

Toen we op onze eerste stop in Ventura bij wijze van ei zo na perfecte surfcondities, pijnlijk herinnerd werden aan het feit dat we geen boards meegebracht hadden, zochten we zonder talmen de plaatselijke surfshop op. Onverhoopt vond iedereen wat hij zocht en na 5 minuten bikkelharde onderhandelingen zag Aag drie ‘happy campers’ buiten komen, elk met een 9’2” onder de arm! Diezelfde dag nog hadden we onze eerste surfsessie in Californische wateren – vanzelfsprekend een gelukzalig moment.

De gelukzaligheid werd er ondanks twee surfloze dagen in – het nochtans veelbelovend klinkende – Santa Barbara en Monterey, niet minder op. Onderweg werden we namelijk getrakteerd op de onvergetelijke vergezichten van ‘Big Sur’ en kregen we meermaals de kans om zeehonden en zeeolifanten van dichtbij te leren kennen.

Maar het werd nog beter. Tijdens een ‘dawn patrol’ te Moss Landing werden verwend met een 2-meter beach-break. En ook Santa Cruz deed z’n naam alle eer aan: leuke stad, aangename mensen en longboard spots bij de vleet! Helaas was dat laatste net het probleem want zoals elke surfer weet: ‘kiezen is verliezen’. Uiteindelijk beslisten we de eerste dag om de spot met de veelzeggende naam ‘3-miles’ uit te proberen. Al snel bleken de snelle holle golven een uitdaging waar vooral Jimmy Kamikaze-Drop Symoens het naar z’n zin op had. De zee dacht er echter anders over en stuurde hem prompt met een gebroken vin strandwaarts. Santa Cruz liet ons echter niet los en we bleven er in totaal drie dagen. We werden uitgenodigd voor een bbq bij locals, kochten een gitaar en hadden memorabele nose ride sessies op het relaxe en zonnige Pleasure Point.

Als echte surfpelgrims brachten we vervolgens een bezoek aan het big wave mekka Mavericks. Helaas kon deze top spot ons enkel maar een troosteloos platte zee bieden, waardoor we eerder verweesd wat later San Fransisco binnenreden.

Vastbesloten het cultureel peil van onze trip op te krikken, bleven we maar liefst drie dagen in ‘The City’. Als volleerde toeristen trots met de camera op de borst bezochten we er Alcatraz, lieten we ons leiden door de befaamde Cable Cars en reden we over de Golden Gate bridge.

Die overvloed aan cultuur steeg al snel naar ons hoofd waardoor we ons binnen de kortste keren het kruim van het Europese toerisme waanden. Een bezoek aan de wijnstreek rondom Sonoma was in die optiek dan ook een evidente keuze. Na een rondleiding door de wijngaarden van de Jacuzzi familie met onze gids Darryl deelden we bij elke teug gedistingeerd enkele goedkeurende blikken uit.

Een reis door California zonder een bezoek aan haar beroemde National Parks zou heiligschennis zijn. Na de delicate wijnproeverij was het nu tijd voor heet echte werk. In Yosemite Valley beklommen we berggeitgewijs 1000-m hoge kliffen in een omgeving waar we bijtijds stil van werden. En vervolgens waanden we ons cowboys tussen de coyotes van Death Valley.

De roep van de oceaan was echter hard, en al snel keerden we terug naar de kust van San Diego waar een mooie noordwesten deining ons begroette. Na ons eerst rijkelijk verveeld te hebben op de golfjes van het beschutte La Jolla, reden we door naar de 3-m golven van Mission Beach waar we ’s avonds voldaan met spaghetti armen aanspoelden.

Helaas begon onze tijd te slinken en richtten we ons tot onze eindbestemming. Echter niet zonder eerst het legendarische Trestles te surfen. Het idyllische strandje doet je bijna vergeten dat je in het koelwater van een kerncentrale surft. Maar een vliegdekschip met bijhorend bataljon aan helikopters (Blackhawks en Apache’s voor de kenners) zorgde dan weer voor de apocalyptische noot. Toen we die avond op het strand bij een kampvuur naar de zee luisterden was de zin om te blijven groot, maar we moesten verder.

Met twee dagen surf in Huntington Beach was onze laatste surfstop zeker niet de minste. Dat deze twee mijl lange strook zand zichzelf ‘Surf City USA’ durft noemen is niet verwonderlijk: elke vierkante meter open water wordt er namelijk van zonsopgang tot lang na zonsondergang bezet door een surfer, bodyboarder of occasioneel zelf door een zeehond. Gelukkig konden we er, na wat aandringen, elk zelf onze vierkante meter bemachtigen!

Zo, na 20 dagen rondtrekken stonden we eindelijk terug waar we begonnen. We hadden nog een dag in LA om er van Hollywood te genieten, maar de ervaring was zo traumatisch dat we deze collectief vergeten zijn.

Na zo een trip kan ik enkel afsluiten met – niet zonder enig gevoel voor clichés – te zeggen dat de tijd voorbij gevlogen is en dat de reis veel te kort was. Tijd dus om de volgende plannen te maken!

Alexis

© Surfers Paradise, 2012. | report surftrip Jimmy Michel en Alexis | Geen reacties | Voeg toe aan del.icio.us
Tags:

© Surfers Paradise, 2011. | Tom in de Filipijnen [update] | Geen reacties | Voeg toe aan del.icio.us
Tags:

Bekijk alle foto’s in de gallery
Surfers: Lois Stam, Dean Vande Walle, Arnaud, Louis en Benoit Bailyu…

Ripping !!!

© Surfers Paradise, 2011. | Paradise Rats Surftrip Costa Rica | Geen reacties | Voeg toe aan del.icio.us
Tags:

© Surfers Paradise, 2011. | Roundhouse Cutback, by Dean Vandewalle | 1 reactie | Voeg toe aan del.icio.us
Tags:

© Surfers Paradise, 2011. | Dean-O | Geen reacties | Voeg toe aan del.icio.us
Tags: Dean Vandewalle

Is je computer waterproof? Want t’water van die spray ga je waarschijnlijk tot in belgie voelen !! SHAKAA
Justin

Ook reisfoto’s die een plaatsje verdienen op de site? Stuur ze door naar info@surfersparadise.be

© Surfers Paradise, 2011. | Justin ripping Peru !! | 3 reacties | Voeg toe aan del.icio.us
Tags: Justin, Peru

© Surfers Paradise, 2011. | Jack Rips Costa Rica | Geen reacties | Voeg toe aan del.icio.us
Tags:

Guacemole, Margarita’s, white beaches en… 3 beaufort wind…

Peter van High Tech had dit jaar zijn handen vol met onze jaarlijkse kitetrip… Bovendien wordt het moeilijker en moeilijker om na Bonaire, Tobago, Holbox, Dakhla, Egypte, Brazilië…nog beter te doen…Zeker als je moet rekening houden met zoveel diverse wensen en noden !
Nochtans: de accommodatie mocht er zijn: prachtige nieuwe bungalows met iedere kamer een “privat pool”, zoiets hadden we nog nooit meegemaakt… ook het witte strand, wuivende palmbomen, hangmatten, day beds en het o zo turquoise water waren veelbelovend…net als het eerste heerlijke avondmaal bij aankomst in “BeTulum”, onze thuisbasis voor deze jaarlijkse kiteweek…

Met z’n twaalven waren we, en voor de eerste keer meer dames dan heren in het gezelschap !
Die dames konden al vanaf dag één genieten van een lichte bries die hen toeliet te planeren, in tegenstelling tot de heren, die beetje afhankelijk waren van de 17 m 2 van Peter en de 16m2 van Olivier.
Ironisch genoeg blaast de wind s’nachts sterker, dus wie om 6h opstaat kan tot 8h kiten om dan lekker ontbijtje te nemen terwijl de wind terug naar 10-12 knopen zakt…Beetje frustrerend maar realiteit voor de ganse week… terwijl we initiatieven namen om nochtans super kite ervaringen op te doen…onze kitegids nam ons mee naar verlaten riviermondingen, blauwe baaien, verlaten dorpjes… waar we ons moesten tevreden stellen met enkele schuchtere pogingen, vruchteloos op en aftuigen en…vers gevangen kreeften eten om toch één en ander goed te maken…

Ontbijt met zicht op zee, avondmalen in typisch mexicaanse resto’ op het strand, margarita’s, live muziek… niets smaakt echter zo goed als na een dag kiten met alles derop en deraan, en daarvan bleven we spijtig genoeg bespaard…De ganse week liet de wind ons in de steek, konden we elke dag toch een beetje varen, maar met juist genoeg wind om te planeren zodat je dat niet de ganse dag volhoudt…

Als alternatief werd er samen gelopen, gezwommen, Maya tempels bezocht, pick nicken in natuurgebied, shopping, gedoken… met de hoop dat dit maar één keer om de 10 jaar voorvalt want dergelijke pech hebben we nog niet gehad…

© Surfers Paradise, 2010. | Clubtrip Tulum maart 2010 | Geen reacties | Voeg toe aan del.icio.us
Tags:

Het begon nochtans allemaal prachtig…We vertrokken op tijd in Knokke, de TV stond klaar op Zaventem voor een interview, alle boards gingen vlot het vliegtuig in, en in Agadir stonden onze huurwagens klaar en iedereen keek reikhalzend uit om na 2 uur rijden onze eindbestemming te bereiken. Zelfs het feit dat Bart zijn auto parkeerde over Joyce haar computer en zonnebrillen en dat één van de huurwagens al na 100 meter met benzinepech af te rekenen had, kon de pret niet drukken… We hadden een ijzersterke groep met een hoog moreel en megapositieve vibes, die goed zouden van pas komen in de komende dagen…

Het was pikdonker toen we toekwamen in het BoardX house te Imsouane en verwelkomd werden met een heerlijke visschotel door Said onze housekeeper. Iedereen nam intrek in één van de slaapkamers in het drie verdiepingen tellende gebouw. Algauw iedereen onder de wol want we waren vastbesloten het onderste uit de kan te halen daar de voorspellingen de dag erna golven en mooi weer voorspelden…. Dus om zes uur dawn patrol en meteen iedereen op het water…De zon kwam op, windstil, lekkere makkelijke smooth waves, iedereen enthousiast en ook niet teveel volk op het water…

Imsouane is een minuscuul vissersdorpje met een kleine kronkelbaan er naartoe doorheen een redelijk barre kuststreek. Er wonen 25 zielen, allemaal mannen. Voor de rest komen de vissers van her en der vissen, en van zodra ze genoeg verdient hebben trekken ze even weer naar hun families. De Japanezen bouwden de havenmuur, in ruil voor een Marokkaanse stem om de laatste walvissen te mogen vangen… Het zicht bovenop de klippen is indrukwekkend en het BoardX house ligt in rang 1, het enige wat je moet doen is je board uit de “skiroom” nemen en 5 minuutjes naar beneden stappen. Op de gelijkvloers is er een open zwembad, met terras, en 3 slaapkamers + woonruimte met keuken, eronder de “skiroom” met zat plaats voor alle wetsuits en boards. Verdiep 1 en 2 hebben elk een groot terras, keuken en woonruimte en ook 3 slaapkamers. Op het dak een megazonneterras met prachtig zicht op het dorp, de baai en la cathedrale, iets verderop gelegen spot voor gevorderde surfers. In het dorp enkele “winkeltjes” (let op de vervaldata als je iets eetbaars koopt), paar restaurants en krotwoningen waar de vissers in verblijven. Eén en al charme, geen massatoerisme, alleen surfers met mobilehomes, kortom het perfecte surfoord…tenminste, moest er tegen het einde van de dag geen onweer losbarsten met bliksem, windstoten van meer dan 100km per uur, striemende regen waardoor de zee in no time veranderd in één kolkende massa en de vallei naar het dorp in één grote waterval…

Maar toch moe en voldaan na een heerlijke couscous en nog wat napraten ons bed in , met de hoop dat het morgen allemaal wel zal overgewaaid zijn…

De ochtend echter geeft een verschrikkelijke aanblik: de kolkende zee is één bruine smurrie geworden, en er staat 10 bf wind. We krijgen bezoek van Jelle Cabooter die ons aanraadt naar Tamri te rijden wat we dan ook meteen doen. De wind zit daar beter, maar meer dan een “goodwill” sessie terwijl de meisjes de regen trotseren op het strand zit er niet in.
Tot overmaat van ramp stellen we bij onze terugkeer vast dat gans Imsouane zonder elektriciteit zit, dus geen warme douche, geen water en diner “by candlelight”.

Daags erna geen verbetering, enkele moedige surfpogingen worden door de stroming weggeblazen en bij laag water zoeken we allemaal bescherming naast de kaaimuur om toch iets te kunnen doen…Het water blijft ook praktisch hoog, dus terugwandelen op het strand na een golfrit is geen optie meer…

De volgende morgen besluiten we een tweedaagse tocht naar Essaouira te ondernemen, hét kite- en windsurfepicentrum van Marokko, met een stadskern à la “Aladin in wonderland”… Onderweg bezoeken we enkele surfspots en langzamerhand begint de ernst van dit noodweer door te dringen… Alle accommodatie langs de kust is verlaten, en net als voor een tsunami afgeklopt en vergrendeld met panelen en houten planken. Het strand is verlaten en noodgebied, en dit wordt nog duidelijker als we Essaouira binnenrijden…. Waar de zee blijkbaar over de straat heeft gespoeld, en tonnen vuil en driftwood heeft achtergelaten, wel 2 meter hoog op bepaalde plaatsen… We lunchen in Club Mistral met zicht op de kolkende zee… buiten regent het en er loopt geen kat buiten. Bulldozers rijden op en af om de schade te beperken. Kort daarna lopen we door de soucks en nemen we intrek in ons typisch hotelletje middenin het centrum. We verspreiden ons in de duizenden winkeltjes en bezoeken de stadwallen die we reeds enkele malen zagen in meerdere films…s’avonds eten we Tagine in een typisch restaurantje, roken we een waterpijp met appeltjes en “genieten” we van een live optreden met lokale buikdanseres.
Te midden de nacht moeten we een luidruchtige buur tot de orde roepen die zijn TV plotseling op max zette, en s‘morgens besloten we na een gezellig ontbijt nog even rond te lopen (1,5 € voor een scheerbeurt) vooraleer terug te rijden naar Imsouane. De zon scheen en jawel, ook over het boardX house dus gaan voor die surfsessie, met mondje dicht weliswaar…

Daags erna kwam de storm weer opzetten en met de storm verdween ook weer de elektriciteit… Die nacht was het zo erg dat het venster op verdiep 1 barstte en dat het terras op verdiep 2 weggeblazen werd…Eten met kaarslicht en daarna samen chillen waren we ondertussen gewoon, en Said die deed wat hij kon om ons van de depressiviteit te redden. We mochten op thé bij zijn ouders (ook zonder elektriciteit), hij deed ons eten in de meest lokale resto’s en…we gingen allemaal de Hamam in, met “barbaarse massage” erbovenop ! Hilariteit en voor sommigen meteen de eerste en de laatste keer want als die masseur je vastpakt geraak je er niet pijnloos vanaf !

Ironisch gezien kwam de zon er terug door de laatste dag, samen met de golven dus trokken we met zijn allen nogmaals het bruine water in… om na de middag terug richting Agadir te rijden…Onderweg werden we nogmaals met de neus op de feiten gedrukt: een steenlawine versperde de baan naar Imsouane, en in Tamri had de uit de oevers getreden rivier de helft van de baan meegesleurd. Aan de file te zien, met voorop een slijkruimende bulldozer waren wij één van de eerste wagens die doorkonden. In alle dorpen lag er een dikke slijklaag en liep het water door de straten. Eenmaal in Agadir stond de helft van de stad op de straat te kijken naar een kolkende rivier raft klasse 5, en dienden wij de laatste kilometers door het water te rijden om de luchthaven te bereiken…

Avontuur, teleurstellende surf, noodweer, maar een machtige groep die het volgend jaar weer helemaal ziet zitten, want zoiets 2 keer meemaken, dat kan toch niet, nee ?

© Surfers Paradise, 2010. | Surfers Paradise Trip Imsouane – Marokko maart februari 2010. | Geen reacties | Voeg toe aan del.icio.us
Tags:

Zie je het zitten ? Enige voorwaarde is dat we minimum aan 30 personen geraken en dat we dit moeten boeken voor eind maart…
Ik zou zeggen laat dit niet liggen maar bevestig snel en dan gaan we alles samen heerlijk snowboarden op Europa’s grootste glestjerdomein !
Vermoedelijke kostprijs slaapbus/4 dagen skipas/hotel half pension: 400 € ongeveer.
Je gaat mee ? mail naar info@surfersparadise.be

Deze reis wordt georganiseerd door High Tech Travel lic A5781

© Surfers Paradise, 2010. | Snowtrip 2010 | Geen reacties | Voeg toe aan del.icio.us
Tags: